Noli me tangere

Ik kijk je huis kris kras alle lege dozen recht voor wie van orde houdt,
spreid mijzelf als een veel te slappe lappenpop om jou, goedkoper dan
de eerste de beste hoer om de hoek, één cappuccino later, ergens in
een straat recht ik het stro in mijn armen mijn voeten mijn hoofd,
vraag je wat als god bestaat of god mag weten wie dan ook maar iemand
om het stro te harden de straten te wissen mijn voeten te vinden
graniet te weerstaan

achtennegentig redenen om hier te zijn en
twee om dat niet
jij
jij